మలయాళ సినిమాలు అంటే రియాలిటీకి పెట్టింది పేరు కానీ అప్పుడప్పుడు అక్కడి నుండి కూడా భారీ కమర్షియల్ హంగులతో కూడిన సినిమాలు వస్తుంటాయి. ఇక తాజాగా టోవినో థామస్ హీరోగా, డిజో జోస్ ఆంటోనీ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ‘పళ్లి చట్టంబి’ అలాంటి ఒక ప్రయత్నమే. కేరళ చరిత్రలోని కీలక ఘట్టాలను స్పృశిస్తూ సాగే ఈ సినిమా తెలుగు ప్రేక్షకులను ఏ మేరకు మెప్పించిందో చూద్దాం.
పళ్లి చట్టంబి కథ:
కథ 1930లో కేరళ-కర్ణాటక సరిహద్దుల్లో మొదలవుతుంది. బ్రిటీష్ పోలీసులను సైతం వణికించే నంబియార్ (పృథ్వీరాజ్ సుకుమారన్) సృష్టించే భీభత్సం చుట్టూ కథ తిరుగుతుంది. ఆ తర్వాత కథ 1957కి మారుతుంది. అప్పటి కమ్యూనిస్ట్ ప్రభుత్వ భూసంస్కరణలు, భూస్వాముల మధ్య ఘర్షణలు జరుగుతుంటాయి. ఈ క్రమంలో ఓ చర్చి భూములను కాపాడటం కోసం కృష్ణ పిళ్లై (టోవినో థామస్) అనే హిందూ యువకుడిని ‘పళ్లి చట్టంబి’ (చర్చి రౌడీ)గా నియమిస్తారు. పోతన్ క్రిస్టోఫర్ అనే పేరుతో చర్చిలోకి అడుగుపెట్టిన అతను, కమ్యూనిస్ట్ భావజాలం ఉన్న రెబెక్కా (కయాదు లోహార్)తో ప్రేమలో పడతాడు. అయితే అసలు ఈ నంబియార్ ఎవరు? కృష్ణ పిళ్లై చర్చి కోసం ఎందుకు నిలబడ్డాడు? అతని ప్రేమ ఫలించిందా? అన్నదే మిగతా సినిమా.
విశ్లేషణ:
సాధారణంగా మలయాళ చిత్రాలు ఓటీటీ వేదికగా మనల్ని ఆశ్చర్యపరుస్తుంటాయి. బలమైన కథలు, రియలిస్టిక్ టేకింగ్ ఆ సినిమాల స్పెషాలిటీ. అయితే, మలయాళంలో కూడా అప్పుడప్పుడు లాజిక్కు అందని యాక్షన్ సీన్లతో కూడిన కమర్షియల్ సినిమాలు వస్తుంటాయి. తాజాగా విడుదలైన ‘పళ్లి చట్టంబి’ సరిగ్గా ఆ కోవకే చెందుతుంది. ఈ సినిమా మాత్రం పూర్తిగా కమర్షియల్ ఫార్ములాతో సాగింది. కేరళ రాజకీయ చరిత్ర తెలిసిన వారికి ఈ సినిమా కొంత కనెక్ట్ కావచ్చు. అయితే సామాన్య ప్రేక్షకుడికి మాత్రం ఇది ఒక రొటీన్ మాస్ మసాలా సినిమాగా అనిపించే ప్రమాదం ఉంది. ముఖ్యంగా క్లైమాక్స్ సన్నివేశాల్లో చూపించిన యాక్షన్ సీన్లు కాస్త అతిగా అనిపిస్తాయి. 1950ల నాటి కేరళ చరిత్రను, ముఖ్యంగా నంబూద్రిపాద్ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న కాలంలోని భూసంస్కరణలను నేపథ్యంగా తీసుకుని ఈ సినిమాను రూపొందించారు. చర్చి భూములను కాపాడటానికి ఒక హిందూ యువకుడు రావడం, అది కూడా ఒక ఫాదర్ పెంచిన వ్యక్తే కావడం, 1930ల నాటి గతాన్ని 1950లతో ముడిపెట్టడం వంటి అంశాలు ఆసక్తికరంగా ఉన్నా, కేరళ చరిత్రపై అవగాహన లేని సగటు ప్రేక్షకుడికి ఇవి కాస్త గందరగోళంగా అనిపించవచ్చు. ఈ.ఎం.ఎస్. నంబూద్రిపాద్ వంటి రాజకీయ నాయకుల పాత్రలు, టీనేజర్గా ఉమెన్ చాందీ మెరుపు తీగలా కనిపించడం అక్కడి ప్రేక్షకులకు రోమాంచితంగా అనిపించవచ్చు కానీ, ఇతరులకు ఆ పేర్లు కొత్తగా ఉండవచ్చు. కథలోని ప్రధాన పాయింట్ బలంగా ఉన్నప్పటికీ, దాన్ని నడిపించిన తీరు మాత్రం పాతకాలపు పద్ధతిలో సాగింది. సినిమా సంభాషణల్లో మరింత లోతు, పాత్రల్లో మరింత భావోద్వేగం ఉండి ఉంటే ఈ సినిమా ఒక మాస్టర్ పీస్ అయ్యేది. కానీ, ప్రస్తుతం ఈ సినిమా ప్రేక్షకుడికి పాత్రతో కనెక్ట్ అయ్యే అవకాశం ఇవ్వలేకపోయింది. సినిమా కేవలం 130 నిమిషాలే ఉన్నా, సాగతీతగా అనిపిస్తుంది. మేకింగ్లో సిన్సియారిటీ కనిపిస్తుంది, విజువల్స్ అలానే బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ బాగున్నాయి. అయితే, కేరళ కాకుండా తెలుగు వారికి ఈ సినిమా కనెక్ట్ కావడం కష్టమే. చరిత్రపై పట్టు ఉన్నవారికి ఇది టైమ్ పాస్ మూవీ అనిపించవచ్చు కానీ, ఏమీ తెలియని వారికి మాత్రం ఇది ఒక రొటీన్ కమర్షియల్ సినిమా అనిపించొచ్చు.
నటీనటుల పనితీరు విషయానికి వస్తే టోవినో థామస్ కమర్షియల్ హీరోగా తన వంతు ప్రయత్నం చేశాడు. ఫైట్స్, ఎమోషనల్ సీన్స్లో రాణించాడు. కయాదు లోహార్ స్క్రీన్ మీద కనిపించేది తక్కువ సేపే అయినా, తన గ్రేస్తో ఆకట్టుకుంది. నంబియార్ పాత్రలో పృథ్వీరాజ్ తన మార్క్ నటనతో భయపెట్టాడు. సినిమాకు ఆయనే ప్రధాన ఆకర్షణ. ఇతర పాత్రల్లో శత్రు, సిద్ధిక్ తమ పరిధి మేర నటించారు.
సాంకేతిక వర్గం విషయానికి వస్తే జేక్స్ బిజోయ్ అందించిన నేపథ్య సంగీతం సినిమాకు ప్రాణం పోసింది. 1930, 50ల నాటి వాతావరణాన్ని ప్రతిబింబించేలా ఆర్ట్ వర్క్ సహా సినిమాటోగ్రఫీ అద్భుతంగా ఉన్నాయి. దర్శకుడు డిజో జోస్ ఎంచుకున్న పాయింట్ బాగున్నా, దాన్ని తెరపైకి తీసుకురావడంలో పాతకాలపు పద్ధతులను అనుసరించినట్లు అనిపిస్తుంది.
**ఫైనల్ వర్డిక్ట్:** కేరళ చరిత్ర తెలిసి, పీరియడ్ డ్రామాలు ఇష్టపడే వారికి ఇది వన్ టైం వాచబుల్. మిగతా వారికి ఇది ఒక రొటీన్ కమర్షియల్ సినిమా.
