Anumana Pakshi Review: అనుమాన పక్షి రివ్యూ

‘డీజే టిల్లు’ వంటి సంచలన హిట్‌తో గుర్తింపు తెచ్చుకున్న దర్శకుడు విమల్ కృష్ణ, విలక్షణమైన కామెడీ టైమింగ్‌తో ఆకట్టుకునే రాగ్ మయూర్ కాంబినేషన్‌లో రూపొందిన వినోదాత్మక మూవీ ‘అనుమాన పక్షి’. ఈ కాంబినేషన్ లో సినిమా అనౌన్స్ చేసినప్పటి నుంచి సినిమా మీద అంచనాలు ఏర్పడ్డాయి. దానికి తోడు ప్రమోషన్స్ ఆ అంచనాలను మరింత పెంచాయి. మరి భారీ అంచనాల నడుమ ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చిన ఈ సినిమా ఆకట్టుకుందా లేదా అనేది ఇప్పుడు రివ్యూలో చూద్దాం.

అనుమాన పక్షి కథ:
వైజాగ్ నగరానికి చెందిన సన్నీ (రాగ్ మయూర్) ప్రతి చిన్న విషయానికీ తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూ, అందరినీ అనుమానించే మనస్తత్వం ఉన్న యువకుడు. తన ఈ స్వభావాన్నే కాన్సెప్ట్‌గా మార్చుకుని ‘అనుమాన పక్షి’ అనే పేరుతో ఒక ప్రత్యేక ఛానెల్ నడుపుతుంటాడు. కథలో మలుపుగా, కాశ్మీర్‌లో ఉంటున్న అతని స్నేహితుడు అనంత్ (చరిత్) ఆత్మహత్య చేసుకుంటానని హెచ్చరించడంతో, అతడిని రక్షించేందుకు సన్నీ తన మిత్రబృందంతో బయలుదేరతాడు. ఈ ప్రయాణంలో సన్నీకి కన్యాకుమారి (మెరిన్ ఫిలిప్) పరిచయమవుతుంది. సరిగ్గా ఇదే సమయంలో మరో స్నేహితుడు వర్మ (ప్రిన్స్ సిసిల్) అక్కడ విచిత్రమైన పరిస్థితుల్లో మరణిస్తాడు. ఆ చావుకు అనుకోకుండా తానే కారకుడినై ఉంటానా అనే సంశయంలో పడతాడు సన్నీ. ఈ కేసులోకి పోలీసులు ప్రవేశించాక కథ ఎలాంటి గందరగోళ మలుపులు తిరిగింది, చివరకు ఏం తేలింది అనేది మిగిలిన కథాంశం.

విశ్లేషణ
దర్శకుడు విమల్ కృష్ణ గత చిత్రం ‘డీజే టిల్లు’ సాధించిన ఘనవిజయం వల్ల ఈ సినిమాపై సహజంగానే మంచి అంచనాలు ఏర్పడ్డాయి. ఒక వ్యక్తి విపరీతమైన అనుమానపు మనస్తత్వాన్ని (ఓవర్‌థింకింగ్) కామెడీగా మలచాలనే మూల ఆలోచన పేపర్ మీద ఆసక్తికరంగా అనిపించినా, దాన్ని తెరపైకి తీసుకొచ్చే క్రమంలో రచన తీవ్రంగా తడబడింది. సినిమా ప్రధాన సమస్య దాని పేలవమైన స్క్రీన్‌ప్లే. కథ ప్రారంభం నుంచే ప్రేక్షకుడు పాత్రలతో మమేకం కావడం కష్టమవుతుంది. ఒక క్రైమ్ లేదా మిస్టరీ అంశానికి ‘క్విర్క్ కామెడీ’తో సరదాగా నడిపించాలనే దర్శకుడి ఉద్దేశం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, దాన్ని పకడ్బందీగా ఎగ్జిక్యూట్ చేయడంలో స్పష్టత కొరవడింది. సన్నివేశాల మధ్య ఆర్గానిక్ ఫ్లో లేకపోవడంతో, ఒక సీన్‌కి మరో సీన్‌కి పొంతన లేనట్లుగా అనిపిస్తుంది.

ఒక కామెడీ సినిమాకు ప్రాణం పోయాల్సింది పరిస్థితుల నుంచి పుట్టే సిచ్యుయేషనల్ ఫన్. కానీ ఇక్కడ రాసిన చాలా సన్నివేశాలు బలవంతంగా నవ్వించడానికి ప్రయత్నించినట్లు అనిపిస్తాయి. రాగ్ మయూర్ వంటి టాలెంటెడ్ యాక్టర్ ఉన్నప్పుడు, ఆయన బాడీ లాంగ్వేజ్‌కు తగిన డైలాగ్ డెలివరీ, సరైన కౌంటర్లతో హిలేరియస్ మూమెంట్స్ క్రియేట్ చేసే వీలుంది. అయితే ఆ అవకాశాన్ని పూర్తిగా వదిలేసి, పేలవమైన ఎపిసోడ్లతో సన్నివేశాలను నింపేశారనే ఫీలింగ్ కలుగుతుంది.

అంతేకాక సినిమాలో పాత్రల డిజైనింగ్ కూడా నిరాశపరుస్తుంది. హీరో తప్ప మిగతా ఏ పాత్రకూ సరైన ముగింపు కానీ ప్రాధాన్యత కనిపించదు. ముఖ్యంగా బ్రహ్మాజీ, అజయ్, రాశి వంటి సీనియర్ యాక్టర్స్ స్క్రీన్‌పై ఉన్నా, వాళ్లతో కనీసం ఒక్క బలమైన వినోదాత్మక సన్నివేశాన్ని కూడా దర్శకుడు పండించలేకపోయారు. హీరోయిన్ పాత్ర కేవలం వచ్చి వెళ్లే అతిథి పాత్రలాగే మిగిలిపోవడంతో రొమాంటిక్ లేదా ఎమోషనల్ ట్రాక్ కూడా వర్కవుట్ కాలేదు.

నటీనటుల పనితీరు విషయానికి వస్తే రాగ్ మయూర్ తన సహజసిద్ధమైన ఎక్స్‌ప్రెషన్స్, కామెడీ టైమింగ్‌తో సన్నీ పాత్రను పూర్తి శక్తితో మోసే ప్రయత్నం చేశారు. కొన్ని సంభాషణల్లో, క్లిష్టమైన సన్నివేశాల్లో నవ్వించగలిగారు. అయితే ఆయన ప్రతిభకు తగ్గ బలమైన రైటింగ్ తోడవలేదు. హీరోయిన్ గా కనిపించిన మెరిన్ స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ బాగున్నా, కథలో ఆమె పాత్రకు తగినంత ప్రాధాన్యం దక్కలేదు. స్క్రీన్ స్పేస్ పరిమితంగానే ఉంది. ప్రిన్స్ సిసిల్ & చరిత్: కథను మలుపు తిప్పే కీలక స్నేహితుల పాత్రల్లో కనిపించి పరిధి మేరకు నటించారు. అనన్య ఆకుల కూడా తనదైన డైలాగ్ డెలివరీతో ఆకట్టుకున్నాడు. బ్రహ్మాజీ, రాశి, అజయ్ లాంటి అనుభవజ్ఞులైన నటీనటులు ఉన్నప్పటికీ, వారి పాత్రలను సరైన సన్నివేశాలతో డిజైన్ చేయకపోవడంతో ఆ అనుభవం వృథాగా మారింది.

సాంకేతికంగా శ్రీచరణ్ పాకాల బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ అక్కడక్కడా సన్నివేశాలను ఎలివేట్ చేసే ప్రయత్నం చేసింది. సునీల్ కుమార్ కెమెరా పనితనం డీసెంట్‌గా ఉండి, ఫ్రేమ్స్ కలర్‌ఫుల్‌గా కనిపించాయి. అయితే ఎడిటింగ్లో ఛోటా కె ప్రసాద్ సినిమాను రెండు గంటల లోపు ట్రిమ్ చేయడం ఒకటే పెద్ద రిలీఫ్. కథనంలోనే ఆసక్తికరమైన కంటెంట్ లేనప్పుడు ఎడిటర్ సైతం అంతకుమించి చేయగలిగింది ఏమీ లేకపోయింది. నిర్మాణ సంస్థ పెట్టిన ఖర్చు స్క్రీన్‌పై కనిపించినా, సరైన కథ లేకపోవడంతో అది వృథా ప్రయాసగానే మిగిలింది.

చివరిగా నవ్వించడంలో తడబడ్డ ‘అనుమాన పక్షి’