ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు అభివృద్ధి చేయకుండా భారత్‌లో వోకల్‌ ఫర్‌ లోకల్‌ సాధ్యమా ?

ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు అభివృద్ధి చేయకుండా భారత్‌లో వోకల్‌ ఫర్‌ లోకల్‌ సాధ్యమా ?

కరోనా నేపథ్యంలో అన్ని దేశాల ఆర్థిక వ్యవస్థలూ అతలాకుతలమైపోయాయి. ప్రతీ దేశం కూడా ఒక్కసారిగా ఆత్మరక్షణలో పడ్డాయి.. ఏ దేశానికి ఆ దేశం తన ఆర్థిక వ్యవస్థను కాపాడుకునే ప్రయత్నాలు మొదలెట్టాయి.. భారత్ కూడా అందుకు మినహాయింపు కాదు...భారత్‌లో మరో ఉద్యమానికి కరోనా దారి తీసింది..తాజాగా కరోనా కష్టకాలంతో భారత్ లో మరోసారి స్వదేశీ వస్తు వినియోగం తెరపైకి వచ్చింది..ప్రధాని మోడీ కరోనాపై పోరాటానికి,దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను గాడిలో పెట్టెందుకు కోత్త నినాదం ఇచ్చారు..లాక్‌డౌన్‌ 4.0 ప్రకటిస్తూ వోకల్‌ ఫర్‌ లోకల్‌ అనే నివాదం తీసుకువచ్చారు...
ఏ దేశం పేరును ఆయన నేరుగా ప్రస్తావించనప్పటికీ మాటల్లో సారం మాత్రం విదేశీ వస్తు బహిష్కరణనే.. స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో ఒక వెలుగు వెలిగిన విదేశీ వస్తు బహిష్కరణ మరోసారి కరోనా వ్యాప్తితో తెరపైకి వచ్చింది... లోకల్...వోకల్....ఇదీ తాజాగా మోడీ నినాదం... స్వదేశీ వస్తువులనే కొందాం అనడంతో మాత్రమే ప్రధాని మోడీ ఆగిపోలేదు. మనం కొనే స్వదేశీ వస్తువుల గురించి గర్వంగా చాటిచెబుదాం అని కూడా అన్నారు.


కాగా చాలా మంది మోడీ నిర్ణయం అద్భుతంగా ఉందని ఊడర గొట్టారు...కాని గతంలో మోడీ అట్టహసంగా ప్రకటించిన మేడిన్‌ ఇండియా, మేకిన్‌ ఇండియా ఎక్కడి దాకా వచ్చింది?...ఆరు సంవత్సరాల కాలంలో వాటి ప్రగతి ఎలా ఉంది? కొత్తగా ఈ వోకల్‌ లోకల్‌ నినాదం ఎందుకు ఎత్తుకున్నారు?.. ఈ రెండు నినాదాలకు పెద్దగా తేడా లేనప్పటికి  కొత్తగా ఏదో జరుతుంది అనే భ్రమను దేశ ప్రజలకు కల్పించడానే? అనే అనుమానాలను వేధావులు వ్యక్తం చేస్తున్నారు...ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలను అభివృద్ది చెందకుండా స్వదేశీ ఉద్యమం సాధ్యమా? అని మేధావి వర్గం ఇప్పుడు విశ్లేషిస్తున్నారు..


కరోనా మహమ్మారిని నియంత్రణలో భాగంగా  దేశాన్ని ఉద్దేశించి ప్రధాని నరేంద్ర మోడీ స్వావలంబన భారతదేశం యొక్క అవసరాన్ని నొక్కి చెప్పారు...దేశంలో  కరోనా విజృంభిస్తుంటే వ్యక్తిగత రక్షణ పరికరాల (పిపిఇ) దేశీయ ఉత్పత్తి లేకపోవడం వల్ల ఈ అవసరాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకోని ఈ నివాదం తీసుకువచ్చామని, అయితే భారతదేశం పిపిఇ ఉత్పత్తిని ప్రారంభించి త్వరగా పెంచింది...నాణ్యత, దేశీయ సరఫరాలో మెరుగుదల అవసరమని మోదీ అన్నారు....కాని ప్రధాని మోడీ నినాదం విజయం సాధించాలంటే, అభివృద్ధి వ్యూహాలలో భారతదేశం ప్రధాన మార్పులను చేయవలసి ఉంటుంది...భారత తొలి ప్రధాని నెహ్రు  పదవిలో ఉన్న కాలంలోనే  స్వావలంబన  నినాదం తెరపైకి  వచ్చింది...కాని దాని సాధించడంలో భారత్‌ విఫలం అయ్యిది...అప్పటి నుంచి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా చాలా మార్పులు వచ్చాయి, ప్రపంచీకరణ ప్రపంచంలో సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీ (ఎస్ అండ్ టి), పరిశ్రమలలో భారతీయ స్వావలంబన దృక్పథాకి చాలా కాలం చెల్లింది...


స్వాతంత్ర్యం తరువాత దశాబ్దాలలో ప్రభుత్వ భారీ పరిశ్రమలు,వ్యూహాత్మక రంగాలలో స్వావలంబన సాధించటంలో  భారతదేశం అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాల కంటే వెనుకబడి ఉంది... 1970 మరియు 80 లలో ప్రపంచ దేశాలు ప్రభుత్వ రంగం సంస్థల్లో సాంకేతికతో ముందుకు దూసుకు వెలుతుంటే...భారత దేశం మాత్రం సాంకేతికతో భారతదేశంలో ప్రభుత్వ  పరిశ్రమలను ఆధునీకరించలేదు....ప్రభుత్వం రంగాలపై నిర్లక్ష్యం ఫలితంగా ప్రైవేట్ రంగం తెరపైకి వచ్చింది...మొదట ప్రభుత్వ రంగ సంస్ధల మీద ఆధారపడుతు వచ్చి కొద్ది కాలంలోనే ప్రైవేట్ రంగం విజృంభించి ప్రభుత్వ సంస్థలను నాశనం చేసే దిశగా మారాయి..
ప్రైవేటు రంగం తన బాంబే ప్రణాళికలో ప్రభుత్వ రంగ కోర్ విధానానికి మద్దతు ఇచ్చింది, రక్షిత మార్కెట్లో నాన్-కోర్ రంగాలలో గుత్తాధిపత్య పరిస్థితులకు దగ్గరగా ఉంది... తేలికపాటి పరిశ్రమలను ఆధునీకరించడానికి లేదా సమకాలీన వినియోగదారు ఉత్పత్తులను అభివృద్ధి చేయడానికి ప్రయత్నం జరగలేదు... భారతదేశం యొక్క పారిశ్రామిక పర్యావరణ వ్యవస్థ తక్కువ ఉత్పాదకత, నాణ్యత, సాంకేతికతలో వెనుకబడిపోవడంతో ప్రపంచ దేశాలతో పోటీపడలేకపోయింది...


గత శతాబ్ద కాలంలో ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులు, మైక్రో ప్రాసెసర్లు, పర్సనల్ కంప్యూటర్లు, మొబైల్ ఫోన్ల తయారీ చేయడంలో విఫలయ్యాం...ప్రపంచ వ్యాప్తంగా టెక్నాలజి రంగంలో  వచ్చిన మార్పులను అందిపుచ్చుకొకుండా మూడవ పారిశ్రామిక విప్లవాన్ని భారతదేశం పూర్తిగా కోల్పోయింది... నేడు, భారతదేశం ప్రపంచంలో రెండవ అతిపెద్ద స్మార్ట్‌ఫోన్ మార్కెట్...ఏదేమైనా, భారత్‌ ఫోన్‌లలో దేశీయంగా తయారు చేసే అవకాలు చాలా తక్కువగా కన్పిస్తున్నాయి...
1990 ప్రారంభంలో, భారతదేశం సరళీకరణ, ప్రైవేటీకరణ మరియు ప్రపంచీకరణను ప్రారంభించినప్పుడు, స్వయంగా ఆధారపడటం అనే భావన తెర మీదకు వచ్చింది, అధునాతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలను ఎక్కడి నుండైనా తక్కువ ఖర్చుతో కొనుగోలు చేసుకోవడానికి సంస్కరణలు అవకాశాలు భారత్‌ కల్పించింది. . అప్పటి నుండి భారత్‌తన స్వావలంబనను క్రమంగా కోల్పోయెందుకు పాలకులు మార్గం వేశారు... అప్పటి నుంచి దేశంలోని ప్రధాన ప్రభుత్వ  రంగాలు తమ ఉనికిని కోల్పోయాయి..ఆశించిన ఫలితాలను ఇవ్వలేదు...


ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు (పిఎస్‌యు) ప్రపంచీకరణతో పోటీ పడలేక అసమర్థమైనవిగా తయారయ్యాయి...వాటి అభివృద్ది క్రమంగా మనుమరుగు అవుతున్నాయి...ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు వాటి నిజమైన స్వయంప్రతిపత్తిని కోల్పోయాయి... కొత్త సాంకేతిక దిశలకు పరివర్తన చెందడానికి ప్రభుత్వాలు ఎటువంటి ప్రయత్నం చేయలేదు... బదులుగా, అనేక నూతన పరిశోధన మరియు అభివృద్ధి (ఆర్ అండ్ డి) ప్రయత్నాలతో పాటు, సౌరశక్తితో తయారు చేసే పరికాలు, సెమీకండక్టర్స్ మరియు అధునాతన పదార్థాలలో.. పని చేసే సామర్థ్యం కలిగిన పిఎస్‌యులను అణగదొక్కడం లేదా వదిలివేయడం జరిగింది... మరోవైపు, ఈ భారీ పరిశ్రమలపై ప్రైవేటు రంగం పెద్దగా ఆసక్తి చూపలేదు... సాంకేతిక పరిజ్ఞానం అభివృద్ధికి సర్కార్‌ చూపలేదు....


దేశంలో సంస్కరణలు ప్రవేశపెట్టడంతో  విదేశీ సంస్థల  దేశంలోకి విచ్చల విడిగా వచ్చాయి...చాలా భారతీయ ప్రైవేట్ కంపెనీలు విధేశాల నుంచి నూతన  టెక్నాలజీ దిగుమతులు చేసుకున్నాయి..అంతర్జాతీయ కంపెనీల టెక్నాలజీ సహకారాలలో పబ్లిక్ సెక్టార్‌ను వెనక్కి తగ్గంచాయి, క్రమంగా దేశీయ ప్రైవేట్‌ కంపెనీలు విదేశీ కంపెనీలకు జేబు సంస్థలుగా మారాయి....నేటికీ, భారతదేశంలో చాలా కంపెనీలు ఆర్‌అండ్‌డి పిఎస్‌యులచే నిర్వహించబడుతుంది, ప్రైవేటు రంగ ఆర్‌అండ్‌డిలో పెరుగుతున్న నిష్పత్తి చాలా వరకు ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ, బయోటెక్నాలజీ ,ఫార్మా రంగాలలో విదేశీ సంస్థలదే గుత్తాధిపత్యం..ప్రధానమైన  ప్రభుత్వరంగాలలో ప్రభుత్వం పెట్టుబడులు పెంచకపోతే టెక్నాలిజి రంగంలో స్వావలంబన సాధ్యం..


మరోవైపు విదేశీ ప్రత్యక్ష పెట్టుబడులు, తయారీ రంగంలోకి  విదేశీ పెట్టుబడులు ఆహ్వానించడంతో భారతదేశ పారిశ్రామిక పర్యావరణ వ్యవస్థలోకి కొత్త సాంకేతికతలను తీసుకువస్తుంది, ఇది స్వావలంబన వైపు స్వదేశీ ప్రయత్నాల అవసరాన్ని తొలగిస్తుంది.... ఏదేమైనా, భారతదేశంలో ఉత్పాదక సదుపాయాలను ఏర్పాటు చేయడం, సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని గ్రహించటానికి విదేశీ పెట్టుబడులు హామీ ఇవ్వదు.. స్వతంత్రంగా వాటిని ఉన్నత స్థాయికి తీసుకెళ్లే సామర్థ్యం కల్పించదు...ప్రపంచంలో  ఇది జరిగిందని లేదా ప్రయత్నించినట్లు ఏ రంగం నుండి ఎటువంటి ఆధారాలు లేవు... వాస్తవం ఏమిటంటే, విదేశీ కంపెనీలు తయారీ స్థావరాలలో వాణిజ్యపరంగా ముఖ్యమైన లేదా వ్యూహాత్మక సాంకేతికతలను అసూయతో కాపాడుతారు... అందువల్ల దేశ స్వావలంబన సాధ్యంకాదు..


ఆసియాలోని ఇతర దేశాలలో అనుభవం, విజయాలు దీనికి ధృవీకరిస్తాయి..జపాన్ యుద్ధానంతర విజయం నుండి నేర్చుకోవడం చాలా అవసరం,అణుబాంబు దాడులతో తీవ్రంగా నష్టపోయిన జపాన్‌ టెక్నాలజీని అందిపుచ్చుకొని ప్రపంచంలో అగ్ర దేశాల సరసనాకు చేరుకుంది... దక్షిణ కొరియా, తైవాన్, సింగపూర్ మరియు హాంకాంగ్ వంటి దేశాలు 1970 మరియు 80 లలో భారీ సాంకేతిక మరియు పారిశ్రామిక ప్రగతి సాధించాయి..ముఖ్యంగా, దక్షిణ కొరియా ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులు, కన్స్యూమర్ డ్యూరబుల్స్, ఆటోమొబైల్స్, మైక్రో ప్రాసెసర్లు, పర్సనల్ కంప్యూటర్లు మరియు భారీ యంత్రాలలో టెక్నాలజీ పెంచుకొని నిశ్చయంగా అభివృద్ది చెందింది...ఇప్పుడు ఇది తయారీలో ప్రపంచ శక్తి కేంద్రంగా ఉద్భవించింది, దేశీయంగా అభివృద్ధి చెందిన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలలో కూడా..


తైవాన్ రోబోటిక్స్ మరియు మైక్రో ప్రాసెసర్లలో సాంకేతికతలు మరియు ఉత్పాదక సామర్థ్యాలను అభివృద్ధి చేసింది, సింగపూర్ మరియు హాంకాంగ్ సముచిత ప్రాంతాలలో అధునాతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని అనుసరించాయి... థాయిలాండ్, మలేషియా, ఇండోనేషియా మరియు వియత్నాం వంటి దేశాలు ఆఫ్-షోర్ తయారీపై దృష్టి కేంద్రీకరించాయి, ఇవి వస్తువుల దిగుమతి తగ్గించుకొని స్వావలంబనపై ఒత్తిడి లేకుండా ఉన్నాయి... ఇది ఉద్యోగ కల్పనకు ఉపయోగపడుతుంది..కాని ఇది భారతదేశంలో ప్రస్తుత భౌతిక పరిస్థితలు వోకల్ ఫర్‌ లోకల్ నినాదాన్ని ఎత్తుకోవడానికి, ఆకాంక్షలు నేరవేర్చుకోవడానాకి దేశానికి అనుచితమైన పరిస్థితులు ఉన్నాయా?...చైనా, భౌగోళిక రాజకీయంగానే కాకుండా, స్వావలంబన గల ఎస్ & టి మరియు పారిశ్రామిక సామర్ధ్యంలో కూడా ఒక సూపర్ పవర్ కావాలనే సంకల్పంలో ముందుకు సాగింది.... తక్కువ-స్థాయి సామూహిక తయారీ నుండి ప్రపంచ సరఫరా వ్యాప్తంగా చైనా ఆధిపత్య పాత్రకు ఉద్దేశపూర్వకంగా ముందుకు సాగింది...ఇది ఇప్పుడు అధునాతన తయారీకి మారాలని నిర్ణయించింది... 5 జి, సూపర్ కంప్యూటింగ్, ఇంటర్నెట్ ఆఫ్ థింగ్స్, ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ (AI), అటానమస్ వెహికల్స్, బయోటెక్, ఫార్మా మరియు నాల్గవ సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలలో 2035 నాటికి ప్రపంచ నాయకుడిగా ఎదగాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది...దురదృష్టవశాత్తు,ఈ సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలలో భారతదేశం వెనుకబడి ఉందని చెప్పవచ్చు..


ఏదేమైనా, దేశంలో పెద్ద ఎత్తున సమిష్టి ప్రయత్నాలు అవసరం, ఎందుకంటే స్వావలంబన స్వయంగా జరగదు..పిఎస్‌యులు మరియు పరిశోధనా సంస్థలు,విశ్వవిద్యాలయాల ప్రాథమిక పరిశోధనలతో సహా రాష్ట్ర-నిధుల ఆర్‌అండ్‌డి గణనీయంగా పెంచవలసిన అవసరం ఉంది...విద్యపై భారతదేశం యొక్క వ్యయం గణనీయంగా పెంచడం చాలా అవసరం..నైపుణ్య అభివృద్ధితో సహా సామూహిక నాణ్యమైన ప్రభుత్వ విద్య లేకుండా ఏ దేశమూ స్వావలంబన సాధించలేదు...భారతదేశంలో ఆరోగ్య వ్యవస్థ మిగతా దేశాల ఆరోగ్య వ్యవస్థ కంటే చాలా బలహీణంగా ఉంది.. కరోనా సమయంలో అది ప్రత్యక్షంగా కనిపించింది...చాలా బలమైన సాకేంతిక వ్యవస్థ, విద్యా, ప్రజారోగ్య వ్యవస్థ లేకుండా ఏ దేశమూ అభివృద్ధి చెందలేదు..ప్రధాని మోడీ ప్రకటించిన వోకల్‌ ఫర్‌ లోకల్‌ సక్సెస్ కావాలంటే ముందు ఈ రంగాలలో స్వయం ప్రతిపత్తి సాధించాల్సిన అవశ్యకత అవసరం ఉంది..సాకేంతిక వ్యవస్థ, విద్యా, ప్రజారోగ్య వ్యవస్థలో స్వావలంబన సాధిస్తే విశ్వవిపణిలో భారత్‌ దూసుకుపోతుంది..